Iacobus Dalla Pietà

Natus sum Venetiis die vicesimo secundo mensis Iunii (a.d. XI Kal. Iulias) anno millesimo nongentesimo septuagesimo sexto (1976). Anno millesimo nongentesimo nonagesimo quinto (1995) curriculum studiorum in Lycio Marci Poli nomine ornato Venetiis absolvi. Anno bismillesimo secundo (2002) Lauream Italicam in Litteris apud Studiorum Universitatem in Domo Foscari adeptus sum. Anno bismillesimo sexto (2006) Doctor Philosophiae (compendiariis litteris PhD) in Litteris Christianis (Civiltà tardoantica e Altomedievale) apud Atheneum Bariense quod nunc nomine Aldi Moro est praeditum renuntiatus sum. Ab anno bismillesimo tertio decimo usque ad decimum quintum (2013-2015) Venetiis in Atheneo Ca’Foscari studiis Latinis ex officii munere operam dedi. Anno bismillesimo secundo laurea Italica potiti sumus, proposita dissertatione de opere historico Latino a Ioanne Baptista Vico confecto (De Neapolitanorum Principum coniuratione anni 1701 historia). Eo maxime spectavimus ut investigaremus quantum Cornelius Tacitus apud auctorem recentiorem valuisset, et orationis genere et sententiarum pondere perspecto. Anno bismillesimo sexto ut Doctoris Philosphiae titulo ornaremur dissertationem doctoralem defendimus   de V libro Historiae Spiritalis ab Avito Viennensi confectae. Singulos fere versus carminis commentario instruximus, plerisque locis similibus patefactis et commentario adiectis. Nostra autem multum interfuit quantum Augustinus Hipponensis, qui figuralem exegesin in suis scriptis induxit, apud Avitum Viennensem valuisset. Minime enim obliviscendum est Avitum Augustinianum poetam a non paucis doctis dici solere. Investigatione peracta hanc multorum doctorum sententiam reicere nequivimus. Persuasum habemus huiusmodi opera poetica numquam intellegi posse, nisi putentur Christianae fidei explanandae causa potius quam exercitationis gratia exarata esse. Hinc secutum est ut nobis historia Biblicae exegeseos cordi esse inciperet. Nos qui Catholicae religioni addictissimi sumus putamus religionem Christianam Divinae Providentiae consilio exortam esse cum cultus atque humanitas Graeca Latinaque floreret. Dubitandum non est quin, nisi nostra interfuisset exegeseos Biblicae historiam investigare, numquam  Iesuiticas res adituri fuerimus. Nam paulo postquam Doctoris Philosophiae gradum obtinuimus, ad tragoedias Iesuiticas nos vertimus, maxime ad eas quae e Sacris Litteris depromptae sunt, id maxime sciscitantes num figuralis, quae  dicitur, exegesis ab iis in tragoediis componendis adhibita esset. Cum vidissemus  tantummodo litteralem quae dicitur exegesin sodales Iesu adhibuisse, haud tamen destitimus operibus incumbere, cupientes inspicere quantopere Seneca tragicus apud Iesuitas valuisset. Quo factum est ut per aliquot annos his rebus incumberemus. Nihil mirum si ad Atheneum Lovaniense nos contulimus, ubi amplissima Bibliotheca fruentes haec studia uberius evolvere potuimus. Domum deinde reversi apud Atheneum urbis nostrae biennio operam dedimus. Munus nobis est iniunctum, inter cetera, ut carmina latina libraria ab aetate incunabulorum usque ad saeculum XVIII iniens composita exscriberemus et in unum corpus redigeremus. Vide hunc situm interretialem http://mizar.unive.it/poetiditalia/public/indici/carminalibraria in quo haec continentur. Ab anno bismillesimo decimo sexto exeunte usque ad mensem Aprilem anni bismillesimi undevicesimi componendo libro de epica poesi seculis XVI-XVIIII exculta operam dedimus, auspice Domo Editoria cui nomen Il mulino. Liber typis editus est. Nostra interest tum litteras Graecas Byzantinasque tum litteras Graecas recentiores et novissimas inspicere, fabularum romanensium Anglice conscriptarum textus primegenios legere iampridem solemus. Prsuasum habemus  gramaticam Latinam, linguam litterasque Latinas cum in exemplum data sint multis scriptoribus e variis gentibus ortis qui prioribus saeculis sua vernacula opera confecerint, numquam posse in oblivionem conici. Qua de causa putamus Lingaue Latinae studium semper esse promovendum; quod nisi fiat, cultum atque humanitatem Europae pessumdari posse. Praaeterea, artem musicam tam adamamus ut ipsi opera quaedam musica composuerimus modisque musicis Latinos textus ornaverimus ipsique eadem executioni mandari iusserimus. Arti componendorum musicorum modorum in Instituto Musico studemus.