Livania

Prope quidem sed tempore antīquō, montēs et vallēs mascae inhabitābant, fēminae magicārum artium doctae atque propter hoc nōmine strīgārum vocātae. Livānia eārum in partem accēdit sed vir eius, Aimō, quī dē eā valdē est ānxius, rītuī interpōnitur atque ā muliere suā dīviditur. Livānia sine Aimōne et Aimō sine Livāniā nōn vēra rēs sibi ipsīs videntur, immō ūniversī ipsī mundō. Trāns vultūs et corpora, per tempus atque spatium, ater alteram quaeret dum altera dē alterō investīgat. Circulī tamen, clausum īrī omnēs dīcuntur, tamquam bracchia in amplexū.